Artık yaşamımızın her anında ve iletişimin temelinde bulunan internet sayesinde, bilgiye neredeyse saniyeler içinde ulaşmak; özellikle eğitim yaşamı ve entelektüel çabaları evlerdeki sayısı ve içeriği sınırlı ansiklopedilerle, büyük kütüphaneleri ziyaret etmekle veya daha bilgili birisine telefon ederek ya da mektup yazarak sormakla geçen kuşaklar için, sanırım hâlâ oldukça şaşırtıcı ve inanılmaz bir olgudur. Her konuda, ama başta bilim ve teknoloji, edebiyat, resim ve müzik olmak üzere aradığım bilgiye ya da bir şiire, bir tabloya veya bir bestenin onlarca yorumuna hızla ulaştıktan sonra, her seferinde düşünürüm: İnternetin (dijital dönüşümün) sonsuz kaynakları olmadan, aslında yaygın, ayrıntılı, doğru ve hızlıca ulaşılabilir bilgiden ne kadar uzakmışız…
Pink Floyd grubunun 1979 tarihli ve neredeyse zamanın tüm dünya gençliğini müzikleri ve sözleri ile etkileyen albümü “The Wall”da, “Vera” isimli güzel, lirik, kısa bir bölüm vardır: “Vera Lynn’i hatırlayan biri var mı burada?” diye başlar. Vera Lynn’in kim olduğunu 1980’lerde ve sonrasında uzun yıllar süresince de doğrusu bilmiyordum; o zamanlarda veya sonrasında albümü dinleyen gençlerden çoğunun da bildiğini pek sanmıyorum. Merak da etmemiştik galiba ve zaten merak etsek de hemen ya da ayrıntılı biçimde ulaşılabilecek yazılı kaynaklar (ör. ansiklopediler) pek yoktu veya var olanlar da içerik olarak oldukça sınırlıydı. Örneğin, hâlâ kitaplığımda bulunan 1992 basım tarihli bir ansiklopedide Vera Lynn (ve Pink Floyd) hakkında bir bilgi mevcut değildir.
İnternet dünyasının insanlara sağladığı inanılmaz boyut, hız ve çeşitlilikteki bilgi ortamı sayesinde, onun hakkında da hem ayrıntılı bilgiye hem de güzel, duru sesiyle söylediği çok sayıda şarkısına ulaşmak artık mümkün: II. Dünya Savaşı yıllarında plağa kaydettiği şarkılarla İngiltere’de bir yıldız ve o dönemin simgelerinden biri olmuştur şarkıcı ve aktris Vera Lynn (1917-2020)…
Dolayısıyla Pink Floyd’un bu yapıtında, Vera Lynn’in ünlü savaş günleri şarkılarından birinin (We’ll Meet Again*) sözlerine yapılan sitemi de çok yıllar sonra anlamış oldum: “Güneşli bir günde yeniden buluşacağımızı söylemiştin / Ne oldu sana Vera”.
“Güneşli günler”e dair ilk gençliğimizden bu yana ne çok öykü-roman-şiir okuduk, şarkı dinledik ve film seyrettik. Ama hepsi anılarda, kitaplığın raflarında, plaklarda/CD’lerde, radyo/TV kayıtlarında, sinemanın repertuvarında, internetin belleğinde kaldı sadece; anlamlı, sürekli ve somut olumlu etkileri hiç olmadı… Çünkü, dünya üzerindeki insanlar, binlerce yıllık yazılı tarihte (ve olasılıkla, kaydı bulunmayan/izi kalmayan çok daha uzak geçmiş zamanlarda da) olduğu gibi, aralıksız ve her koşulda; yağmurlu, karlı, sisli, rüzgârlı günlerde kavgaya/savaşmaya devam ediyorlar, güneşli günlerde de…
Öyle ki, yine gençliğimizin iyimserliği ve renkli umutları içinde The Wall ile eş zamanlı olarak dinlediğimiz Yeni Türkü’nün 1983 tarihli unutulmaz şarkısının** sözlerini de, yıllar sonra şimdi daha iyi anlamlandırıyorum: “Şiirlerle, şarkılarla kendini avutacaksın”...
SAMİ EREN
4 Şubat 2026, Ankara
* : We’ll Meet Again, 1939, Söz/Müzik: Rose Parker, Hughie Charles
** : Çember, 1983, Söz/Şiir: Murathan Mungan - Müzik: Selim Atakan
Yorumlar
Kalan Karakter: