Fotoğraf: Günay Güner
Günlerden 10 Temmuz 2026, Cuma. Gün boyu okumuş, yazı çalışmışım. Günlük olayları bilmeye hiç gönlüm akmasa da uzgörü – televizyonu- açmamla, Ahmet Telli yaşamını yitirdi, tümcesini görmem bir oluyor. Gözlerimde bir ömürlük ağabeyin hüznü.
Ahmet Telli köy enstitüleri geleneğinin öğretmeniydi. Hasanoğlan ve Pazarören öğretmen okullarının eğitiminin ardından Gazi Eğitim Enstitisünü bitirir. İzleyen yıllarda öğretmenlik yaptıktan sonra Gazi Eğitim Enstitisünde ders verir. 1981 yılıdır. Faşizm tüm ülkenin üzerine çöreklenir. Ahmet Telli hapse atılır, ağır işkenceden geçirilir...
Öğretmenliğe dönemez. Kitapçılık yapar. Zafer Çarşısındaydı dükkânı. Sıklıkla uğrar, kitaplarımı ondan alırdım. Acemice şiirlerimi okumuştu. Beğendiğini söylemişti. Aldığım kitapları görünce “Ne güzel kitaplar seçiyorsun Günay” demişti... Tabii büyük mutluluk benim için. Kardeşliğimiz gelişerek sürdü; usta-çırak ilişkimiz, dostluğumuz.
Şair kişiliğiyle yaşamı hiçbir zaman ayrı gitmedi. Ve öylesi incelikli, beyefendi.
Şiiri de incelikti tepeden tırnağa; aşk, birey, direnç. Toplumcu lirizmin sesi oldu. Ses deyince hareketli görsellerindeki (video), sesletim özeniyle başarısını vurgulamak gerek. Adeta antikitede şiirin lirle birlikteliği.
Onyıllar önce yayımlanmış Şair Öğretmenler Antolojisi adlı kitap geçmişti elime. İçinde Ahmet Ağabeyin şiirini de görmeyeyim mi?.. Çok sevinmiş, kopyasını almıştı. Belli ki ilk şiirlerindendi.
Vaptsarov gibi şiiri kanıyla yazanlardandı Ahmet Telli. Onu tanımak yaşamımdaki sayılı şanslarımdan biridir.
Gidersen Yıkılır Bu Kent en sevilen şiirlerindendir:
Gidersen Yıkılır Bu Kent
Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki
Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı
Üşür müydük nar çiçekleri ürperirken
Gidersen kim sular fesleğenleri
Kuşlar nereye sığınır akşam olunca
Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu
Sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor
Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun
Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına
Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor
Bir de seni ekliyorum susuşlarıma
(...)
Dil Derneği’nde altı yıl süren yayın yönetmenliğim dönemimde konuşma yapar, şiir okurdu. Dinleyicilerdeki doygunluğu hiç unutmam.
Çok sayıda ve güçlü, nitelikli kitap bıraktı ardında. Devasa birikim.
Yangın Yılları (1979), Hüznün İsyan Olur (1979), Dövüşen Anlatsın (1980) Saklı Kalan (1981), Su Çürüdü (1982), Belki Yine Gelirim (1984), Çocuksun Sen (1994), Kalbim Unut Bu Şiiri - Seçmeler (1994), Barbar ve Şehla (2003), Yüzünün Doğusu Gül - Gul e Rojhilata Ruye Te - Şiirlerden seçmeler Türkçe - Kürtçe (2005), Nida (2010), Bakışın Senin (2016), Veda Divanı - Toplu Şiirleri (2018).
Adına armağan kitaplar yayımlandı. Birçok ödül kazandı. Her zaman yücegönüllüydü...
Ahmet Telli’yi yitirmek direnişin insancı şiirinin kapanışı demek.
Işıklar içinde uyusun Ahmet Ağabey. Toprak incitmesin. Bakarsın yine buluşur yollarımız; bilinmez…
GÜNAY GÜNER
11 Temmuz 2026, Ankara
