Rastladığım duyuruda çeşitli ödülleri olan Korea Grey Youth Choir yazıyordu. ‘Gençlere destek olmak güzel olacak’ diye de düşünerek programıma aldım. İyi de yapmışım. 27 Ekim 2025 Pazartesi akşamki konser, DÇK'nın da evi olan CSO Ada Tarihi Salon’da gerçekleşti.
Kore Büyükelçiliği tarafından düzenlenen etkinlik Haziran 1950’de başlayan Kore Savaşının 75. Yıl Dönümü’ne adanmış. Türk askeri Ekim 1950’de savaşa katılmış; bu konser de Kore Gazileri için Teşekkür ve Anma Konseri olarak düşünülmüş.
‘Gençlik’ Korosu’na gelince; Türkçe isimleri Kore Emektar Gençlik Korosu idi ve hepsi de ‘gönüllü emekliler’den oluşuyordu. (Ben İngilizce isimlerindeki Grey / Gri kelimesine anlam verememişim). 2011 yılında bir televizyon programı için kurulan ancak ülke çapında gördüğü ilgi ve sevgi nedeni ile çalışmalarına devam eden bu topluluk vizyonlarını şöyle tanımlıyor: ‘Müzik aracılığıyla yaşlılara ve toplumdan izole edilmiş bireylere cesaret ve umut aşılamak, genç nesile ise geleceğin anlamını hatırlatmak’.
Son iki yılda 3 birincilik kazanmışlar; sonuncusu 2024 Dünya Koro Yarışması (Yeni Zelanda) Senior Kategori Birinciliği. Koro pek çok ülkede konserler veriyor. Türkiye ilk ‘resmi’ konserleri oluyormuş. Bir piyano eşliğinde sahneye çıktıklarında yaşları hiç de belli olmuyordu. (Piyano sanatçısının ismi programda yoktu, üzgünüm).
Programlarına (Korece) Unutamıyorum isimli parça ile başladılar; bunun nedeni ‘zor zamanda kendilerine yardım edenleri asla unutmayacaklarını’ belirtmek olarak açıklandı. Sonra ülkemizden bir parça Üsküdar’a Gider İken (Katibim) seslendirildi; bir bölümünde Korece eklenti yapmışlardı. Koro daha sonra bir halk şarkısı Arirang (Sevdiğim) parçasını söyledi. Sahnenin iki yanındaki ekranlarda tercümeler yer aldığı için seyirci şarkılardan ve sözlerden kopmadı.
İkinci bölümde konuk sanatçı soprano Roh Hee-Jung sahneye geldi. Piyano eşliğinde önce G. Puccini’nin (1858-1924) Tosca (1900) operasından bir arya seslendirdi; Vissi d’arte, Vissi d’amore (Ben Sanat İçin Yaşarım, Ben Aşk İçin Yaşarım). İkinci olarak F.Loewe’nin (1901-1988) My Fair Lady (1964) müzikalinden I Could Have Danced All Night (Bütün Gece Dans Edebilirdim). Salon tümüyle doluydu; bu parçalar seyircinin beğeni ve yoğun alkışını topladı.
Konserin üçüncü bölümünde yeniden sahneye gelen koro Nazım Hikmet’in bir şiirinden yola çıkarak (Korece) yazılan En Güzel Şarkı parçası ile programa başladı; ‘En güzel şarkıyı, Henüz söylemedim’.
Sonra Yalçın Tura’ya (d.1934) ait koro parçası Gül Yine Sen’i Türkçe seslendirdiler.
Küsseydi dal rüzgâra, açmazdı bin bir çiçek
Sakın küsme bahtına, dileğin olsun gerçek
Gül yine sen, gül yeniden, her şey güzel gülünce.
Koro daha sonra C. Velazquez’e (1916-2005) ait bir Meksika şarkısı ile devam etti; Besame Mucho (Beni Çok Öp).
Konserin dördüncü bölümünde sahneye bu kez şef Sena Hwang yönetiminde Kore - Türkiye Dostluk Korosu geldi. Ankara’da yerleşik Güney Kore ve Türkiye Dostluk Kültür ve Dayanışma Derneği yaptığı duyurular ile şarkı söylemeye meraklı kişilerin koro çalışmalarına katkısını istiyor. İşte bu şekilde oluşan koro piyanoda Zeynep Ülbegi eşliğinde üç parça ile etkinliğe katıldı. İlk parçaları Türkçe Ankara Marşı idi. Koro daha sonra Memleketimin Baharı’nı seslendirdi. Güzel Ülke parçasının son kısmında koro üyeleri Kore ve Türk bayrakları sallayarak dinleyicilere kardeşlik mesajlarını ilettiler; ‘Geniş denizleri, masmavi gökleri olan bu topraklarda doğmuş olmak ne mutluluk değil mi?’
Konserin son bölümünde Emektar Gençlik Korosu yerel kıyafetleri giymiş olarak yeniden sahneye geldiler. Şarkılar başlamadan önce Kore gazi ve şehitleri ailelerinden sembolik olarak seçilmiş 4 akrabaya koro başkanı Yoon Haksoo tarafından hediyeler sunuldu.
Koro daha sonra sırasıyla Özlenen Geumgang Dağı, Dua ve Miryang Arirang parçalarını seslendirdi.
Uzun alkışlar sonrası söz alan orkestra şefi Kim Sangkyoung koroya dönerek ‘Kore savaşı yılarında doğmuş olanların ellerini kaldırmalarını’ istedi. Sonra seyirciye dönerek ‘eğer sizler olmasaydınız bu kişiler ve belki de tüm koromuz hayatta olmayacaktı’ diyerek duygusal bir konuşma yaptı ve dinleyiciler için üç bis (encore) parçası hazırladıklarını söyledi.
İlk şarkıları ‘70’ten itibaren’ idi; ‘Artık 70 yaşındayım, yaşlanmayacağım sanıyordum. Hayat, hayat 70’ten başlar’. Sonra İngilizce bir parça; My Way; Sona yaklaşıyorum, ama herşeyi kendi istediğim gibi yaptım. Kapanış parçası sırasında Kore-Türkiye Dostluk Korosu da sahneye geldi; iki koro içiçe geçmiş şekilde son parçayı seslendirdiler. Parça bitiminde birbirlerine sarıldılar.
Etkinlik sonrasında, Kore Büyükelçisi ve Kültür Bakanlığı’mız adına çok kısa teşekkür konuşmaları yapıldı. Türkiye Muharip Gaziler Derneği’miz de koro yetkililerine hediyeler verdiler.
Kore’nin bizlerde yeri ayrı; kardeşçe düşünceler beslediğimiz bir ülke. Kore şehitleri ve gazilerimizi savaşın 75. yıldönümünde anma düşünceleri de çok saygıdeğer.
Güzel bir konser, duygusal bir gece oldu. Emeği geçenlerin özellikle Emektar Gençler’in yüreklerine sağlık.
Levent TOSUN
29 Ekim 2025, Ankara
